stevengharms.com

Sententiae viri ex temporibus duobus

Een Stuk Uit « Het Huwelijk » « the Wedding »

Last verse:

Zo gingen jaren heen. De kindren werden groot en zagen dat de man die zij hun vader heetten, bewegingloos en zwijgend bij het vuur gezeten, een godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.

So went the years past. The children grew and saw the man whom they called their father, seated still and silent by the fire, bode a God-forgotten and dangerous countenance.

–Wm. Elsschot aka J-A de Ridder

I swear, this poem still sticks with me though it’s been ten years since I was on the continent where it was penned.

Comments